<<< POPRZEDNI GATUNEK NASTĘPNY GATUNEK >>>
 
GATUNEK:

BRZOZA BRODAWKOWATA
Betula verrucosa Ehrh.

RODZINA:   BETULACEAE
RZĄD:   FAGALES
OPIS ROŚLINY SIEDLISKA I ROZMIESZCZENIE ZASTOSOWANIE DOSTĘPNE PREPARATY


 
OPIS ROŚLINY:
  Wysokość:   Drzewo do 25 m
  Kolor kwiatów:   Kwiaty żeńskie żółto-zielone, później jasnobrązowe.
  Trwałość:   Roślina wieloletnia (drzewo)
  Okres kwitnienia:   IV - V
  Opis:    
  Jednopienne drzewo dorastające do 25 m wysokości. Kora biała, błyszcząca, łuszcząca się okrężnie. Młode gałązki cienkie, wiotkie, zwisające, pokryte wydzieliną (żywiczną). Liście ogonkowe, trójkątnie jajowate, o zaostrzonym szczycie, nierówno podwójnie ząbkowane, na górnej i dolnej stronie pokryte gruczołowatymi włoskami, blaszka żywozielona, spodem jaśniejsza. Kwiaty rozdzielnopłciowe, zebrane w kotki, męskie zebrane po dwie na końcach gałązek. Żeńskie na ogonkach, cylindryczne. Owoc: smukły, oskrzydlony orzeszek.
 

powrót do początku strony


 
SIEDLISKO:
  Gleby suche i piaszczyste.
 
ROZMIESZCZENIE:
  Pospolita w umiarkowanej strefie półkuli północnej, w Polsce na niżu i w niższych partiach gór.
 

powrót do początku strony


 
ZASTOSOWANIE W MEDYCYNIE:
 

Surowiec leczniczy:

Surowcem zielarskim jest liść (Folium Betulae), także pączki brzozowe(Gemmae Betulae), świeży sok brzozowy (Succus Betulae recens), kora(Cortex Betulae), smoła brzozowa (dziegieć) (Pix Betulae)

Zbiór i konserwacja:

Surowiec zbiera się IV - V i suszy w warunkach naturalnych lub w suszarni w temp do 40oC, rozkładając liście tak, aby się nie posklejały.

Skład chemiczny:

Liść: flawonoidy (do ok. 2,5%, m. in. hiperozyd, mirycetyna, luteolina), garbniki katechinowe, związki trójterpenowe (m. in. folientriol, folientetraol), saponiny (w młodych liściach), kwasy organiczne (m. in. askorbowy), sole mineralneSok brzozowy: cukier inwertowany, kwasy organiczne, aminokwasy, sole mineralne.Pączki brzozy: do 6% olejku (flawonoidy, sekwiterpeny, gorycze, saponiny).Kora brzozy: betulina (10%), betulozyd, saponiny, garbniki, kwasy żywicowe, olejek (m. in. salicylan metylu)Smoła brzozowa: fenole (do 6%)

Działanie i zastosowanie:

Liście brzozowe działają moczopędnie i dezynfekująco na drogi moczowe (wydalane są przy tym jony sodowe, chlorkowe i kwas moczowy); stosowane są w przewlekłych schorzeniach dróg moczowych ze zmniejszonym wydzielaniem moczu, w obrzękach na tle niedomogi sercowo-naczyniowej i zatrzymaniu elektrolitów w organizmie. Wykazują także działanie przeciwreumatyczne oraz nieznaczne napotne. W chorobach skóry stosowane zewnętrznie do obmywań i okładów, w niektórych schorzeniach także wewnętrznie. Sok brzozowy stosowany jest w chorobach nerek i obrzękach na tle niedomagań krążenia.
 
INNE ZASTOSOWANIA:
 
  • W lecznictwie ludowym dziegieć używany był zewnętrznie jako srodek przeciwświerzbowy i przeciwgrzybicowy, sok brzozowy używano do okładów na piegi.
 

powrót do początku strony


 
DOSTĘPNE PREPARATY ZIOŁOWE:
 
 

powrót do początku strony

<<< POPRZEDNI GATUNEK NASTĘPNY GATUNEK >>>

Copyright Autorzy Internetowego Atlasu Roślin Leczniczych 2000
e-mail: pmad@biology.pl