<<< POPRZEDNI GATUNEK NASTĘPNY GATUNEK >>>

Dziurawiec zwyczajny - Hypericum perforatum L. - pokrój rośliny.


Drobne liście występują naprzeciwlegle na rozgałęzionych w części szczytowej pędach.


Żółte kwiaty pojawiają się od lata do wczesnej jesieni.


Nazwa dziurawca wywodzi się od malutkich punkcików widocznych, gdy oglądamy liście tej rośliny pod światło. W rzeczywistości nie są to dziurki, lecz maleńkie przezroczyste zbiorniczki lotnych olejków.
GATUNEK:

DZIURAWIEC ZWYCZAJNY
Hypericum perforatum L.

RODZINA:   HYPERICACEAE
RZĄD:   THEALES
OPIS ROŚLINY SIEDLISKA I ROZMIESZCZENIE ZASTOSOWANIE DOSTĘPNE PREPARATY


 
OPIS ROŚLINY:
  Wysokość:   30 - 100 cm
  Kolor kwiatów:   żółty
  Trwałość:   bylina
  Okres kwitnienia:   VI - VIII
  Opis:    
  Łodyga prosta, obła, z dwoma wystającymi, podłużnymi liniami w górze naprzeciwlegle rozgałęziona, u dołu wcześnie drewniejąca. Liście drobne, siedzące, eliptyczne, całobrzegie, od spodu nieco jaśniejsze. Żółte, drobne kwiaty o średnicy 1-1,5 cm zebrane są w wielokwiatowe podbaldachy na szczytach łodyg.
Owocem jest wielonasienna torebka otwierająca się trzema klapkami. Nasiona bardzo drobne, ciemnobrunatne lub czarne, cylindryczne, ostro zakończone o powierzchni dołkowanej.
Podobnymi do dziurawca zwyczajnego gatunkami są: dziurawiec czteroboczny (H. maculatum Cr.) oraz dziurawiec skrzydełkowaty (H. tetrapterum Fr.). Oba te gatunki posiadają łodygę czterokanciastą.
 

powrót do początku strony


 
SIEDLISKO:
  Roślina ta preferuje raczej gleby suche i piaszczyste. Spotykana na pagórkach, nieużytkach, a także w widnych lasach i na przydrożnych murawach. Czasem występuje jako chwast w uprawach polowych.
 
ROZMIESZCZENIE:
  Roślina pospolita w całym kraju.
 

powrót do początku strony


 
ZASTOSOWANIE W MEDYCYNIE:
  Roślina ta była znana i wykorzystywana w celach leczniczych od najdawniejszych czasów. Badając wykopaliska w Biskupinie znaleziono szczątki tej rośliny.

Surowce lecznicze:

W celach leczniczych wykorzystywane jest całe ziele dziurawca.

Zbiór i konserwacja:

Pozyskiwanie surowca ze stanowisk naturalnych nie pokrywa zapotrzebowania - dziurawiec został więc wprowadzony do upraw.
Ziele dziurawca należy zbierać w porze kwitnienia ścinając młode niezdrewniałe pędy. Surowiec należy następnie suszyć w miejscach przewiewnych, ocienionych w temperaturze do 40oC. Surowiec po wysuszeniu powinien być przechowywany w workach lub papierowych torbach. Niedopuszczalne jest suszenie ziela na słońcu. Dobrze przygotowany surowiec powinien posiadać naturalną barwę (zielona - liście, łodygi, żółta - kwiaty). Surowiec nie powinien zawierać przekwitniętych kwiatów i zdrewniałych łodyg. W uprawach zielarskich znajdują się specjalne odmiany tej rośliny o większej wydajności w produkcji ziela oraz zwiększonej zawartości substancji czynnych.

Substancje lecznicze:

Surowiec zawiera do 12% garbników, do 4% flawonoli pochodnych kwercetyny, barwnik hyperycynę oraz do 1% olejku. Ponadto witaminy C i K, kwas nikotynowy i wiele innych związków.

Działanie i zastosowanie:

Dziurawiec zwyczajny należy do ziół wszechstronnie działających. Przede wszystkim stosowany jest jako lek rozkurczający w chorobach wątroby i dróg żółciowych, w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, w zaburzeniach czynności przewodu pokarmowego i gruczołów wewnętrznego wydzielania. Ponadto w depresji, wyczerpaniu nerwowym itp. Wykazano także pobudzające działanie dziurawca na pracę serca.
Zewnętrznie stosuje się dziurawiec jako środek ściągający, przyśpieszający regenerację tkanek i gojenie się ran.

Występująca w zielu dziurawca hyperycyna zwiększa wrażliwość ustroju na promieniowanie słoneczne Zbyt duże dawki hyperycyny w połączeniu z ekspozycją skóry na promieniowanie słoneczne mogą spowodować uczulenie i dlatego wskazana jest ostrożność przy dawkowaniu przetworów dziurawca sporządzonych na alkoholu. Wyciągi wodne (np. odwary) nie zawierają hyperycyny.
 
INNE ZASTOSOWANIA:
 
 

powrót do początku strony


 
DOSTĘPNE PREPARATY ZIOŁOWE:
 
 

powrót do początku strony

<<< POPRZEDNI GATUNEK NASTĘPNY GATUNEK >>>

Copyright Autorzy Internetowego Atlasu Roślin Leczniczych 2000
e-mail: pmad@biology.pl